2.7 இடையியல்
Wikibooks தளத்திலிருந்து
தொல்காப்பியம் > சொல்லதிகாரம்
- இடை எனப்படுப பெயரொடும் வினையொடும்
- நடைபெற்று இயலும் தமக்கு இயல்பு இலவே. 1
- அவைதாம்,
- புணரியல் நிலையிடைப் பொருள் நிலைக்கு உதநவும்
- வினை செயல் மருங்கின் காலமொடு வருநவும்
- வேற்றுமைப் பொருள்வயின் உருபு ஆகுநவும்
- அசைநிலை கிளவி ஆகி வருநவும்
- இசைநிறைக் கிளவி ஆகி வருநவும்
- தம்தம் குறிப்பின் பொருள் செய்குநவும்
- ஒப்பு இல் வழியான் பொருள் செய்குநவும் என்று
- அப் பண்பினவே நுவலும் காலை. 2
- அவைதாம்,
- முன்னும் பின்னும் மொழி அடுத்து வருதலும்
- தம் ஈறு திரிதலும் பிறிது அவண் நிலையலும்
- அன்னவை எல்லாம் உரிய என்ப. 3
- கழிவே ஆக்கம் ஒழியிசைக் கிளவி என்று
- அம் மூன்று என்ப மன்னைச் சொல்லே. 4
- விழைவே காலம் ஒழியிசைக் கிளவி என்று
- அம் மூன்று என்ப தில்லைச் சொல்லே. 5
- அச்சம் பயம் இலி காலம் பெருமை என்று
- அப் பால் நான்கே கொன்னைச் சொல்லே. 6
- எச்சம் சிறப்பே ஐயம் எதிர்மறை
- முற்றே எண்ணே தெரிநிலை ஆக்கம் என்று
- அப் பால் எட்டே உம்மைச் சொல்லே. 7
- பிரிநிலை வினாவே எதிர்மறை ஒழியிசை
- தெரிநிலைக் கிளவி சிறப்பொடு தொகைஇ
- இரு மூன்று என்ப ஓகாரம்மே. 8
- தேற்றம் வினாவே பிரிநிலை எண்ணே
- ஈற்றசை இவ் ஐந்து ஏகாரம்மே. 9
- வினையே குறிப்பே இசையே பண்பே
- எண்ணே பெயரொடு அவ் அறு கிளவியும்
- கண்ணிய நிலைத்தே என என் கிளவி. 10
- என்று என் கிளவியும் அதன் ஓரற்றே. 11
- விழைவின் தில்லை தன்னிடத்து இயலும். 12
- தெளிவின் ஏயும் சிறப்பின் ஓவும்
- அளபின் எடுத்த இசைய என்ப. 13
- மற்று என் கிளவி வினைமாற்று அசைநிலை
- அப் பால் இரண்டு என மொழிமனார் புலவர். 14
- எற்று என் கிளவி இறந்த பொருட்டே. 15
- மற்றையது என்னும் கிளவிதானே
- சுட்டு நிலை ஒழிய இனம் குறித்தன்றே. 16
- மன்ற என் கிளவி தேற்றம் செய்யும். 17
- தஞ்சக் கிளவி எண்மைப் பொருட்டே. 18
- அந்தில் ஆங்க அசைநிலைக் கிளவி என்று
- ஆயிரண்டு ஆகும் இயற்கைத்து என்ப. 19
- கொல்லே ஐயம். 20
- எல்லே இலக்கம். 21
- இயற்பெயர் முன்னர் ஆரைக் கிளவி
- பலர்க்கு உரி எழுத்தின் வினையொடு முடிமே. 22
- அசைநிலைக் கிளவி ஆகு வழி அறிதல். 23
- ஏயும் குரையும் இசைநிறை அசைநிலை
- ஆயிரண்டு ஆகும் இயற்கைய என்ப. 24
- மா என் கிளவி வியங்கோள் அசைச்சொல். 25
- மியா இக மோ மதி இகும் சின் என்னும்
- ஆவயின் ஆறும் முன்னிலை அசைச்சொல். 26
- அவற்றுள்,
- இகுமும் சின்னும் ஏனை இடத்தொடும்
- தகு நிலை உடைய என்மனார் புலவர். 27
- அம்ம கேட்பிக்கும். 28
- ஆங்க உரையசை. 29
- ஒப்பு இல் போலியும் அப் பொருட்டு ஆகும். 30
- யா கா
- பிற பிறக்கு அரோ போ மாது என வரூஉம்
- ஆயேழ் சொல்லும் அசைநிலைக் கிளவி. 31
- ஆக ஆகல் என்பது என்னும்
- ஆவயின் மூன்றும் பிரிவு இல் அசைநிலை. 32
- ஈர் அளபு இசைக்கும் இறுதியில் உயிரே
- ஆயியல் நிலையும் காலத்தானும்
- அளபெடை நிலையும் காலத்தானும்
- அளபெடை இன்றித் தான் வரும் காலையும்
- உள என மொழிப பொருள் வேறுபடுதல்
- குறிப்பின் இசையான் நெறிப்படத் தோன்றும். 33
- நன்று ஈற்று ஏயும் அன்று ஈற்று ஏயும்
- அந்து ஈற்று ஓவும் அன் ஈற்று ஓவும்
- அன்ன பிறவும் குறிப்பொடு கொள்ளும். 34
- எச்ச உம்மையும் எதிர்மறை உம்மையும்
- தத்தமுள் மயங்கும் உடனிலை இலவே. 35
- எஞ்சுபொருட் கிளவி செஞ்சொல் ஆயின்
- பிற்படக் கிளவார் முற்படக் கிளத்தல். 36
- முற்றிய உம்மைத் தொகைச்சொல் மருங்கின்
- எச்சக் கிளவி உரித்தும் ஆகும். 37
- ஈற்று நின்று இசைக்கும் ஏ என் இறுதி
- கூற்றுவயின் ஒர் அளபு ஆகலும் உரித்தே. 38
- உம்மை எண்ணும் என என் எண்ணும்
- தம்வயின் தொகுதி கடப்பாடு இலவே. 39
- எண் ஏகாரம் இடையிட்டுக் கொளினும்
- எண்ணுக் குறித்து இயலும் என்மனார் புலவர். 40
- உம்மை தொக்க எனா என் கிளவியும்
- ஆ ஈறு ஆகிய என்று என் கிளவியும்
- ஆயிரு கிளவியும் எண்ணுவழிப் பட்டன. 41
- அவற்றின் வரூஉம் எண்ணின் இறுதியும்
- பெயர்க்கு உரி மரபின் செவ்வெண் இறுதியும்
- ஏயின் ஆகிய எண்ணின் இறுதியும்
- யாவயின் வரினும் தொகை இன்று இயலா. 42
- உம்மை எண்ணின் உருபு தொகல் வரையார். 43
- உம் உந்து ஆகும் இடனுமார் உண்டே. 44
- வினையொடு நிலையினும் எண்ணு நிலை திரியா
- நினையல் வேண்டும் அவற்று அவற்று இயல்பே. 45
- என்றும் எனவும் ஒடுவும் தோன்றி
- ஒன்று வழி உடைய எண்ணினுள் பிரிந்தே. 46
- அவ் அச் சொல்லிற்கு அவை அவை பொருள் என
- மெய் பெறக் கிளந்த இயல ஆயினும்
- வினையொடும் பெயரொடும் நினையத் தோன்றி
- திரிந்து வேறு வரினும் தெரிந்தனர் கொளலே. 47
- கிளந்த அல்ல வேறு பிற தோன்றினும்
- கிளந்தவற்று இயலான் உணர்ந்தனர் கொளலே. 48
